با شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مدارس و مراکز پیش دبستانی، دانش آموزان به یکباره به سمت آموزش مجازی و آنلاین سوق داده شده اند. آنچه در جریان آموزش مجازی نگران کننده است این است که این آموزش تا چه اندازه می تواند به تعمیق یادگیری کودک منجر شود. این روش در کنار مزایایی که دارد به دلیل ماهیت غیرتعاملی بودن آن و همچنین عدم جذابیت به علت اجبار کودکان به نشستن برای مدت طولانی در یک جای مشخص، باعث خستگی و در نتیجه ناکارآمدی در کودک می شود و این مسئله خود نارضایتی والدین، معلمین و دانش آموزان را در پی دارد.

والدین، اغلب دانش آموزان را به سختی در زمان های مشخص سر کلاس مجازی حاضر می کنند، سختی کار اما به همین جا ختم نمی شود. کودک علاقه ای به نشستن ندارد و با کوچکترین صدایی تمرکز خود را از دست می دهد، به بهانه های مختلف از جمله آب خوردن، دستشویی رفتن و یا خستگی از جای خود بلند می شود، بی قراری می کند، گاهی حتی می خوابد و یا از فرصت به وجود آمده، برای وقت گذراندن در سایت ها و شبکه های اجتماعی متفرقه، استفاده می کند. در واقع کودک بدون نظارت دائم مادر دست از بازیگوشی بر نمی دارد. شرایط سختی که در چنین روزهایی وجود دارد، برخی از بچه ها و خانوداه ها را درگیر خود کرده است و در نتیجه باعث ایجاد شکاف در فرآیند یادگیری دانش آموزان و افت تحصیلی آن ها می شود.

بسیاری از والدین با نگرانی به وضعیت موجود نگاه می کنند و از عدم یادگیری و نقص توجه و تمرکز، بیش فعالی و یا اختلال یادگیری کودک خود شکایت می کنند. شرایط جدید آن ها را با دشواری هایی رو به رو کرده است. مشکلاتی که شاید تا قبل از دوران قرنطینه به چشم نیامده بودند و برای بسیاری تازگی دارند. این علائم ممکن است بسته به شرایط فعلی باشند، اما با توجه به اینکه دانش آموزانی که دچار این مشکلات می شوند بیشتر در رده های سنی پایین و در سال های ابتدایی مدرسه هستند و معمولا از فیلتر هیچ ارزشیابی مشخصی گذر نکرده اند، بهتر این است که قبل از شدت یافتن علائم ذکر شده، این موارد مورد بررسی قرار گیرند. (کلیک نمایید) با بررسی و ارزیابی بالینی می توان به درک بیشتر و بهتر وضعیت دانش آموز و شناخت مشکلاتی که با آن ها دست و پنجه نرم می کند، رسید. همچنین پس از ریشه یابی مشکلات، راحت تر و با دید وسیع تر می توان به دنبال راه حل برای بهبود وضعیت موجود بود.