بیش فعالی ADHD

بیش فعالی ADHD

بیش فعالی ADHD

لازم به ذکر است که این مطلب یک مقاله علمی نمی باشد و تا آنجایی که امکان داشته از موارد کلینیکی کلی برای کمک به خانواده ها و مربیان آموزشی استفاده شده است.

Attention Deficit Hyperactivity Disorder یا به اختصار (  ADHD  ) که ترجمه لغوی آن نقص توجه و بیش فعالی بر اساس استاندارد تشخیصی DSM V که توسط انجمن روانشناسی آمریکا اعلام می شود عبارت است از یک بیماری تکامل سیستم عصبی (neurodevelopmental disorder ) می باشد که با اختلال در توجه فرد، فعالیت بیش از حد و حرکات تکانه ای مشخص می شود.  بیش فعالی يكي از شايع ترين اختلالات روانپزشكي دركودكان است. عموماً زمان تشخیص  ADHD  از سن پیش دبستانی تا بزرگسالی می باشد، تحقیقات اخیر نشان می دهند که 10 درصد از کودکان 4 تا 17 ساله توسط گزارش والدین ایشان تشخیص بیش فعالی ADHD  ) دریافت می کنند ، این بدان معنی است که در یک کلاس 30 نفره 2 تا 3 نفر از بچه های آن کلاس احتمال دارد که بیش فعال باشند .

ظرفیت توجهی کوتاه و سطح بالای فعالیت بخش عادی از دوران کودکی می باشد . در کودکان  ADHD  این رفتار ها بیش از حد ، غیر متناسب با سن ایشان و باعث اختلال در عملکرد و رفتار روزانه کودک در خانه ، مدرسه و ارتباط با همسالانش می شود.

اجزای اصلی این اختلال را می توان در سه طبقه مورد بررسی قرار داد.
بی توجهی :
حداقل وجود سه مورد از موارد زیرنشان دهنده بی توجهی است:
1- کودکان اغلب در تمام کارهایی که شروع کرده اند با شکست مواجه می شوند.
2- به نظر می رسد که گوش نمی کنند.
3- به آسانی برآشفته می شوند.
4- در تمرکز کردن روی کارهای مدرسه یا سایروظایفی که نیاز به توجه طولانی دارد دچار اشکال هستند.
5- در دلبستگی به فعالیت های روزانه مشکلاتی دارند.
انگیختگی ناگهانی :
حد اقل سه مورد از موارد زیر نشان دهنده مشکل انگیختگی ا ست:
1-  اغلب پیش از فکر کردن عمل می کنند.
2- به طور افراطی از یک فعالیت به فعالیت دیگر می روند.
3-  از لحاظ نظم در کارها دچار اشکال هستند.
4- نیاز به مراقبت زیاد دارند.
5- مرتبا در کلاس فریاد می زنند.
6- در موقعیت های گروهی و بازی ها رعایت نوبت نمی کنند.
بیش فعالی :
حداقل دو مورد از موارد زیرنشان دهنده بیش فعالی است:
1- مرتباً در اطراف می دوند و از در و دیوار بالا می روند.
2- نمی توانند آرام بنشیند و دایما وول مي خورند.
3- تحمل نشستن طولانی مدت در جایی را ندارند.
4- هنگام خواب بیش از اندازه در اطراف حرکت می کنند.
5- همیشه در حال رفتن وعمل کردن هستند، چنانکه گویی توسط یک موتور حركت مي كنند.

بیش فعالی ( ADHD ) و نقص توجه (ADD ) هر دو نوعی بیماری می باشند که برای درمان آنها عموماً بیمار مجبور به دارو درمانی می شود و بدون دارو درمانی به خصوص در درمان  ADHD ، درمان فرآیندی عموماً طولانی و در بیشتر مواقع غیر ممکن می شود.

بازگشت